De nog kort bestaande Duitse formatie Licht mag een nieuw lid verwelkomen. Het is de voormalige leadzanger van Wind (ESF 1985-1987-1992 , Duitse voorronde 1998-1999) Rainer Höglmeier (ESF 1985).

Höglmeier (eerste van links op de foto) zat in 1985 in Wind. De groep vertegenwoordigde toen voor de eerste keer Duitsland op het Eurovisie Songfestival. Met "Für alle", een compositie van de op 15 november 2005 overleden Hanne Haller eindigde de groep in het Zweedse Göteborg op de tweede plaats achter de Noorse Bobbysocks. Höglmeier woont sinds 1988 met zijn gezin in New York in de Verenigde Staten.

De groep Licht bestaat nu uit Albert Oberloher . Hij trad in 1988 toe tot de groep Wind. In 1992 was hij één van de leden van de groep toen Wind voor de derde keer meedeed aan het Eurovisie Songfestival, welke toen in het Zweedse Malmö werd gehouden. Met "Träume sind für alle da", een compositie van Ralph Siegel en Bernd Meinunger kwam deze samenstelling van Wind niet verder dan de zestiende plaats.

Albert Oberloher ex-echtgenoot van de Duitse zangeres Michelle (ESF 2001) werd later ook de manager van Wind. Hij moest de groep in 2009 verlaten. Oberloher richtte daarom de nieuwe formatie Licht op. Verder bestaat de groep uit Daniela Engelhardt. Zij was in 2003 backingvocal bij de Duitse inzending van Lou (ESF 2003). In de Letse hoofdstad Riga eindigde Lou met "Let's get happy", een compositie van Ralph Siegel en Bernd Meinunger op de elfde plaats . Michaela Krull maakt het kwartet Licht compleet. Licht doet komende herfst mee aan de Duitse voorronde voor de Grand Prix der Volksmusik. Daar zullen ze dan het lied "Mut zu Liebe" ten gehore brengen. Licht werkt ook aan een album.

Overigens komt Wind ook met nieuw werk. Hun nieuwe CD-single heet "An ein Wunder muss man glauben". En ze werken aan een nieuw album. Wind bestaat momenteel uit Andreas Lebbing (ESF 1987), Iris Criens en Caro Frölian. Tot voor kort maakte ook Natasja Marinkovic uit Venray deel uit van Wind, die overigens vele samenstellingen kende. Ook voormalig Milli Vanilli-lid Rob Pilatus (8 juni 1965 – 2 april 1998) maakte deel uit van Wind. In 1987 toen de groep in Brussel tweede werd op het Eurovisie Songfestival met "Lass die Sonne in dein Herz".

 
De nog kort bestaande Duitse formatie Licht mag een nieuw lid verwelkomen. Het is de voormalige leadzanger van Wind (ESF 1985-1987-1992 , Duitse voorronde 1998-1999) Rainer Höglmeier (ESF 1985).

Höglmeier (eerste van links op de foto) zat in 1985 in Wind. De groep vertegenwoordigde toen voor de eerste keer Duitsland op het Eurovisie Songfestival. Met "Für alle", een compositie van de op 15 november 2005 overleden Hanne Haller eindigde de groep in het Zweedse Göteborg op de tweede plaats achter de Noorse Bobbysocks. Höglmeier woont sinds 1988 met zijn gezin in New York in de Verenigde Staten.

De groep Licht bestaat nu uit Albert Oberloher . Hij trad in 1988 toe tot de groep Wind. In 1992 was hij één van de leden van de groep toen Wind voor de derde keer meedeed aan het Eurovisie Songfestival, welke toen in het Zweedse Malmö werd gehouden. Met "Träume sind für alle da", een compositie van Ralph Siegel en Bernd Meinunger kwam deze samenstelling van Wind niet verder dan de zestiende plaats.

Albert Oberloher ex-echtgenoot van de Duitse zangeres Michelle (ESF 2001) werd later ook de manager van Wind. Hij moest de groep in 2009 verlaten. Oberloher richtte daarom de nieuwe formatie Licht op. Verder bestaat de groep uit Daniela Engelhardt. Zij was in 2003 backingvocal bij de Duitse inzending van Lou (ESF 2003). In de Letse hoofdstad Riga eindigde Lou met "Let's get happy", een compositie van Ralph Siegel en Bernd Meinunger op de elfde plaats . Michaela Krull maakt het kwartet Licht compleet. Licht doet komende herfst mee aan de Duitse voorronde voor de Grand Prix der Volksmusik. Daar zullen ze dan het lied "Mut zu Liebe" ten gehore brengen. Licht werkt ook aan een album.

Overigens komt Wind ook met nieuw werk. Hun nieuwe CD-single heet "An ein Wunder muss man glauben". En ze werken aan een nieuw album. Wind bestaat momenteel uit Andreas Lebbing (ESF 1987), Iris Criens en Caro Fr̦lian. Tot voor kort maakte ook Natasja Marinkovic uit Venray deel uit van Wind, die overigens vele samenstellingen kende. Ook voormalig Milli Vanilli-lid Rob Pilatus (8 juni 1965 Р2 april 1998) maakte deel uit van Wind. In 1987 toen de groep in Brussel tweede werd op het Eurovisie Songfestival met "Lass die Sonne in dein Herz".

 
Momenteel wordt er door Ubisoft gewerkt aan ABBA: You Can Dance .De dansgame omtrent de Zweedse groep ABBA.  De game is in ontwikkeling voor de Wii en moet dit najaar nog in de rekken van de winkels liggen.

De nieuwe dansgame zou verkrijgbaar zijn voor een 'budgetprijs' maar dit staat nog niet vast. Dit is zeker niet de eerste dansgame van Ubisoft. Het bedrijf heeft ook al titels als Michael Jackson: The Experience, The Black Eyed Peas Experience en De Smurfen Dance Party op zijn naam staan.

De beschikbare nummers zijn nog niet onthuld maar met een titel als ABBA: You Can Dance kun je er wel haast zeker van zijn dat de ABBA hit "Dancing Queen" in het spel terug te vinden is. Eind dit jaar kan iedereen dus vrolijk heen en weer zwiepen met zijn Wiimote op de muziek van ABBA (ESF 1974).

 
Momenteel wordt er door Ubisoft gewerkt aan ABBA: You Can Dance .De dansgame omtrent de Zweedse groep ABBA.  De game is in ontwikkeling voor de Wii en moet dit najaar nog in de rekken van de winkels liggen.

De nieuwe dansgame zou verkrijgbaar zijn voor een 'budgetprijs' maar dit staat nog niet vast. Dit is zeker niet de eerste dansgame van Ubisoft. Het bedrijf heeft ook al titels als Michael Jackson: The Experience, The Black Eyed Peas Experience en De Smurfen Dance Party op zijn naam staan.

De beschikbare nummers zijn nog niet onthuld maar met een titel als ABBA: You Can Dance kun je er wel haast zeker van zijn dat de ABBA hit "Dancing Queen" in het spel terug te vinden is. Eind dit jaar kan iedereen dus vrolijk heen en weer zwiepen met zijn Wiimote op de muziek van ABBA (ESF 1974).

 
De Duitse zanger Jürgen Marcus (ESF 1976, Duitse voorronde 1975-1982) komt naar Venray voor een optreden. Hij zal deze verzorgen tijdens het driedaagse Oktoberfest, welke op 4,5 en 6 november zal worden gehouden.

Plaats van handeling is het voormalige St. Annaterrein aan de Noordsingel in Venray. Hier zal een grote tent in Duitse stijl komen te staan. Jürgen Marcus zal op zaterdagavond 5 november optreden. Op vrijdagavond 4 november is onder andere Dennie Christian van de partij.

Jürgen Marcus werd geboren op 6 juni 1948 in Herne als Jürgen Beumer.Hij studeerde af als monteur. Hij begon op te treden in beatbands in zijn thuisstad. In 1967 won hij het Europafestival in Brussel. In 1968 en 1969 was hij succesvol bij het beatfestival van Recklinghausen. Ook in 1969 speelde hij de rol van Claude in de Duitse versie van de musical "Hair".

In 1970 nam producent Jack White (oud PSV voetballer Horst Nußbaum) de knappe blonde zanger onder zijn vleugels. Hij bracht een eerste single uit "Nur du" (El Condor Pasa). Daarop volgden "Du bist mein ganzes Leben" en "Nur Liebe zählt". Zijn bekendste liedje komt uit 1972, "Eine neue Liebe ist wie ein neues Leben" dat 15 weken lang in de Duitse top 10 stond. Hij kwam regelmatig op televisie.

Jürgen Marcus deed in 1975 mee aan de Duitse voorronde met het lied "Ein Lied zieht hinaus in die Welt". Hij werd hiermee negende op vijftien deelnemers. Een jaar later deed hij voor het Groot-Hertogdom Luxemburg mee aan het Eurovisie Songfestival met het Franstalige nummer "Chanson pour ceux qui s'aiment". Dit lied lijkt als twee druppels water op "Ein Lied zieht hinaus in die Welt". Zijn geboorteland Duitsland zag zijn uitstapje naar Luxemburg niet zitten. Hij kreeg derhalve ook geen punten van Duitsland. Jürgen Marcus werd uiteindelijk veertiende op achttien deelnemers. Het festival werd toen in Den Haag , Nederland gehouden. In 1982 deed Jürgen Marcus nogmaals mee aan de Duitse voorronde voor het Eurovisie Songfestival met "Ich würde gerne bei dir sein" eindigde hij op de vijfde plaats.

Bij Jack White bracht hij 23 singles en verschillende albums uit tot hij in 1979 bij hem wegging. In de jaren 80 bracht hij nog liedjes uit, meestal covers maar echt succes had hij er niet meer mee.Hij kwam in het nieuws met geruchten over zijn seksuele geaardheid die hij toen nog ontkende.

 In 1998 deed hij met "Mach's gut bis zum nächsten Leben" mee aan de Grand Prix des Schlagers, hij werd zesde. In augustus 2004 verscheen zijn comeback-album "Ich glaub an die Welt". Op 13 juni 2008 verscheen het album "Für immer" geproduceerd door Schlagerlegende Christian Bruhn. Het allereerste kerstalbum "Tausend Lichter, tausend Kerzen" van Jürgen Marcus verscheen op 20 oktober 2006.

De zanger nam ook platen op in het Nederlands (http://youtu.be/-FuAk6gErng).

Hij stond in totaal vijf keer in de Nederlandse Top 40. In 1972 met "Eine neue Liebe is wie ein neues Leben" (nummer zeven), in 1973 met "Ein festival der Liebe" (nummer acht), in 1974 met "Irgendwann kommt jeder mal nach San Francisco" (nummer 29), 1975 met " Ein lied zieht hinaus in die Welt" (nummer 16) en tot slot in 1976 met "Komm mit aus der Sonneseite der Strasse" (nummer 21).

Op 5 augustus verscheen zijn nieuwe CD-single "Ich schau in mein Herz" bij OSNATION Records waar hij sinds kort onder contract staat. Zijn nieuwe album volgt in september.

Binnenkort meer over het Oktoberfest op deze website.

 
De Duitse zanger Jürgen Marcus (ESF 1976, Duitse voorronde 1975-1982) komt naar Venray voor een optreden. Hij zal deze verzorgen tijdens het driedaagse Oktoberfest, welke op 4,5 en 6 november zal worden gehouden.

Plaats van handeling is het voormalige St. Annaterrein aan de Noordsingel in Venray. Hier zal een grote tent in Duitse stijl komen te staan. Jürgen Marcus zal op zaterdagavond 5 november optreden. Op vrijdagavond 4 november is onder andere Dennie Christian van de partij.

Jürgen Marcus werd geboren op 6 juni 1948 in Herne als Jürgen Beumer.Hij studeerde af als monteur. Hij begon op te treden in beatbands in zijn thuisstad. In 1967 won hij het Europafestival in Brussel. In 1968 en 1969 was hij succesvol bij het beatfestival van Recklinghausen. Ook in 1969 speelde hij de rol van Claude in de Duitse versie van de musical "Hair".

In 1970 nam producent Jack White (oud PSV voetballer Horst Nußbaum) de knappe blonde zanger onder zijn vleugels. Hij bracht een eerste single uit "Nur du" (El Condor Pasa). Daarop volgden "Du bist mein ganzes Leben" en "Nur Liebe zählt". Zijn bekendste liedje komt uit 1972, "Eine neue Liebe ist wie ein neues Leben" dat 15 weken lang in de Duitse top 10 stond. Hij kwam regelmatig op televisie.

Jürgen Marcus deed in 1975 mee aan de Duitse voorronde met het lied "Ein Lied zieht hinaus in die Welt". Hij werd hiermee negende op vijftien deelnemers. Een jaar later deed hij voor het Groot-Hertogdom Luxemburg mee aan het Eurovisie Songfestival met het Franstalige nummer "Chanson pour ceux qui s'aiment". Dit lied lijkt als twee druppels water op "Ein Lied zieht hinaus in die Welt". Zijn geboorteland Duitsland zag zijn uitstapje naar Luxemburg niet zitten. Hij kreeg derhalve ook geen punten van Duitsland. Jürgen Marcus werd uiteindelijk veertiende op achttien deelnemers. Het festival werd toen in Den Haag , Nederland gehouden. In 1982 deed Jürgen Marcus nogmaals mee aan de Duitse voorronde voor het Eurovisie Songfestival met "Ich würde gerne bei dir sein" eindigde hij op de vijfde plaats.

Bij Jack White bracht hij 23 singles en verschillende albums uit tot hij in 1979 bij hem wegging. In de jaren 80 bracht hij nog liedjes uit, meestal covers maar echt succes had hij er niet meer mee.Hij kwam in het nieuws met geruchten over zijn seksuele geaardheid die hij toen nog ontkende.

 In 1998 deed hij met "Mach's gut bis zum nächsten Leben" mee aan de Grand Prix des Schlagers, hij werd zesde. In augustus 2004 verscheen zijn comeback-album "Ich glaub an die Welt". Op 13 juni 2008 verscheen het album "Für immer" geproduceerd door Schlagerlegende Christian Bruhn. Het allereerste kerstalbum "Tausend Lichter, tausend Kerzen" van Jürgen Marcus verscheen op 20 oktober 2006.

De zanger nam ook platen op in het Nederlands (http://youtu.be/-FuAk6gErng).

Hij stond in totaal vijf keer in de Nederlandse Top 40. In 1972 met "Eine neue Liebe is wie ein neues Leben" (nummer zeven), in 1973 met "Ein festival der Liebe" (nummer acht), in 1974 met "Irgendwann kommt jeder mal nach San Francisco" (nummer 29), 1975 met " Ein lied zieht hinaus in die Welt" (nummer 16) en tot slot in 1976 met "Komm mit aus der Sonneseite der Strasse" (nummer 21).

Op 5 augustus verscheen zijn nieuwe CD-single "Ich schau in mein Herz" bij OSNATION Records waar hij sinds kort onder contract staat. Zijn nieuwe album volgt in september.

Binnenkort meer over het Oktoberfest op deze website.

 
Cliff Richard (ESF 1968-1973) heeft voor zijn nieuw album, welke op 7 oktober moet verschijnen soulduetten opgenomen met diverse soulartiesten. Het is een concept van televisiester en muziekproducent David Gest.

Cliff's nieuwe album is geproduceerd door Lamont Dozier (bekend van het auteursteam Holland-Dozier-Holland) en door Ashford & Simpson. Het album: "Soulicious – The Soul Album" is opgenomen in de Royal Studio's van Willie Mitchell in Memphis in de Verenigde Staten. Deze zal naast een standaarduitgave ook als limited-edition verschijnen (inclusief met een puzzel en poster).

 Cliff Richard zingt met de volgende soulartiesten een duet: Dennis Edwards & The Temptations Review, Russel Thompkins (leadzanger van The Stylistiscs), Peabo Bryson, Candi Staton, Billy Paul, Freda Payne , Percy Sledge en tenslotte Lamont Dozier en Ashford & Simpson zelf.

Sir Cliff Richard viert dit jaar zijn 53-jarig artiestenjubileum. Hij is naast Elton John de succesvolste Britse artiest. Geen enkele andere Britse solo-artiest of groep nam zoveel singles op, die de Britse hitlijst terecht kwam dan Cliff Richard: namelijk 123 stuks. Hij is ook de enige Britse artiest die in vijf decennia een nummer één hit wist te scoren in het Verenigd Koninkrijk.

 
Cliff Richard (ESF 1968-1973) heeft voor zijn nieuw album, welke op 7 oktober moet verschijnen soulduetten opgenomen met diverse soulartiesten. Het is een concept van televisiester en muziekproducent David Gest.

Cliff's nieuwe album is geproduceerd door Lamont Dozier (bekend van het auteursteam Holland-Dozier-Holland) en door Ashford & Simpson. Het album: "Soulicious – The Soul Album" is opgenomen in de Royal Studio's van Willie Mitchell in Memphis in de Verenigde Staten. Deze zal naast een standaarduitgave ook als limited-edition verschijnen (inclusief met een puzzel en poster).

 Cliff Richard zingt met de volgende soulartiesten een duet: Dennis Edwards & The Temptations Review, Russel Thompkins (leadzanger van The Stylistiscs), Peabo Bryson, Candi Staton, Billy Paul, Freda Payne , Percy Sledge en tenslotte Lamont Dozier en Ashford & Simpson zelf.

Sir Cliff Richard viert dit jaar zijn 53-jarig artiestenjubileum. Hij is naast Elton John de succesvolste Britse artiest. Geen enkele andere Britse solo-artiest of groep nam zoveel singles op, die de Britse hitlijst terecht kwam dan Cliff Richard: namelijk 123 stuks. Hij is ook de enige Britse artiest die in vijf decennia een nummer één hit wist te scoren in het Verenigd Koninkrijk.

 
De Zwitserse tekstschrijfster Nella Martinetti is op vrijdag 29 juli 2011 overleden. Ze leed al enige tijd aan pancreaskanker.

Nella Martinetti werd in het Zwitserse Brissago TI (Ascona) op 21 januari 1946 geboren.Zingen en muziek maken hoorde echt thuis bij de familie Martinetti. Al vanaf haar kinderjaren zongen Nella en haar broers liedjes vanuit tuin voor de wandelende gasten.Later werd er ook gezongen en gemusiceerd in restaurants. Als tiener zong Nella tijdens godsdiensten in de kerk. In volle harmonie zorgde ze ervoor dat ze van voorral de jonge mannelijke aanwezigen de aandacht kreeg.

Als er iets niet goed liep, ging Nella het liefste de kelder in om daar achter het drumstel te kruipen en te zingen. Nella’s liefde voor zowel de muziek als kinderen kwam erg van pas in haar werk in een creche voor kleine kinderen. Een televisiestation uit Tessiner, Zwitserland ontdekte de talenten van Nella, en gaf haar de kans om zich voor te stellen aan het publiek.

In één van deze uitzendingen viel Nella op door de voormalige componist en producer van Freddy Quinn (ESF 1956) Lothar Olias. Hij zag in haar iemand die elders ook succcessen kon hebben. Lothar Olias schreef voor Nella liedjes als "Holiday am Titicaca-See"en "Antonio".

Het begon toen pas echt te lopen , de carrière van Nella.Met Schlagerliedjes als "Junge, Junge, Du bist eine Wucht" bereikte Nella de eerste keer de Duitse Hitparade.Helemaal bijzonder was de eerste geluidsdrager, waar Nella traditionele liedjes uit haar geboorteland zong. Met graag gehoorde melodieën als "Bionda, bella bionda", "Aprite le porte" en "Il cucù" veroverde Nella ook de harten van de Zwitsers. Ze kreeg goede kritieken. Een ster in de volksmuziek was geboren. Van het succes genietend, begon Nella eigen liedjes in de stijl van Tessinger volksmuziek te schrijven.

Er ontstonden uit haar hand hits als "Strade alte", "Cante Ticino" en het "Boccalino-Lied". Rond deze tijd had ze de bekende Zwitserse musici René Wicky en Renato Bui als arrangeur en producent aan haar zijde. Met de Duitse producent Walter Geiger begon Nella aan haar carrière in het buitenland te werken.

Het eerste album, dat in Zwitserland en in Duitsland geproduceerd en uitgebracht werd heette "Bella Ciao". Dit album kwam uit 1985. In 1986 won Nella Martinetti met het vrolijke liedje "Bella Musica" het net nieuw gelanceerde Grand Prix der Volksmusik gelijk drie keer. Namelijk als componist, tekstschrijfster en uitvoerende. Deze overwinning heeft geen enkele deelnemer uit deze voormalige liedjeswedstrijd tussen Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland en het Italiaanse Zuid-Tirol kunnen evenaren.

Het lied werd een evergreen. Er werden meer dan twee miljoen exemplaren van dit lied verkocht. Het grote internationale succes maakte het dat Nella nog populairder werd. Het gevolg was dat naast de vele optredens in binnen en buitenland nu ook talrijke televisie en radio optredens volgden. En ook afspraken met de pers. Maar Nella kon meer naast het succes hebben in de volkstümlichen Schlagermuziek .

Onder meer het schrijven / componeren van Eurovisie Songfestivalliedjes. Dat lag haar ook wel. In 1981 componeerde ze samen met Peter Reber één van leden van Peter, Sue en Marc (ESF 1971, 1976, 1979 1981) "Io senza te" van diezelfde Peter, Sue en Marc. Ze werden hiermee in de Ierse hoofdstad Dublin op 4 april 1981 vierde op twintig deelnemers. Ook de Zwitserse bijdrage van 1983: Mariella Farré met "Io così non ci sto" is van Nella's hand. Dit lied eindigde in München op de vijftiende plaats. In 1986 componeerde ze samen met Atilla Sereftug "Pas pour moi" voor Daniela Simons. Daniela Simons is de huidige echtgenote van Atilla. Daniela werd op 3 mei 1986 in de Noorse stad Bergen tweede op twintig deelnemers.

Nella's grootste Eurovisiesucces kwam echter pas in 1988. Wederom met Atilla Sereftug componeerde Nella "Ne partez – pas sans moi" voor de latere wereldster Céline Dion. Zwitserland dat op 24 mei 1956 in het Zwitserse Lugano het allereerste Eurovsie Songfestival, moest tot 1988 wachten op een nieuwe overwinning. Op 30 april 1988 in de Ierse hoofdstad Dublin won Céline Dion met één puntje verschil van de Britse bijdrage van Scott Fitzgerald met het liedje "Go". Het was Nella’s grootste succes op het Eurovisie Songfestival.

Nella voorzag ook  de Zwitserse damesgroep Talk About van teksten. Voor de musicals van de Zwitserse auteur Hans Gmür bekend van "Ciao Ticino", "Wachtmeister Rösli" en "Der Dörlistar" componeerde Nella ook veel liedjes. Nella speelde zelfs een hoofdrol in "Ciao Ticino". Tussen 1989 en 1992 werden onder leiding van producent Walter Geigner de albums "Glück muss man haben". "Viva" en "Nella" gereleased.

Ondanks haar successen in de muziekwereld verloor de gediplomeerde kinderjuf niet het contact met de kinderen en haar liefde hiervoor. Ze componeerde een hele serie nieuwe kinderliedjes en samen met de auteur Charles Lewinsky nam ze het album "Verkehrsdschungel"op. Dit album werd als serie zelfs op de Duitstalige en Franstalige Zwitserse televisie uitgezonden. Bij uitgeverij Libris verscheen het boek "Basteln mit Nella Martinetti. Er kwam ook een speciale editie uit van het Zwitserse vrouwenblad "Glückpost" over Nella’ s boek.

Haar grootste hits werden onder de titel "Es heiters Chrüsimüsi" opnieuw uitgebracht. Dit album bevatte tweeëntwintig hits van Nella uit haar carrière in verbeterde geluidskwalitieit.Er stonden liedjes op als "Bionda, bella bionda", "Aprite le porte", "Strada Alta", "Chiantilied" en "Madonna del Sasso". Met verschillende andere activiteiten werd Nella volledig geaccepteerd bij het publiek.

Ook was Nella regelmatig in modehuizen te gast om advies te gezeven. Ze hielp ook andere vrouwen met een maatje meer. Ze kleedde die vrouwen om ook te kunnen laten zien dat vrouwen met een maatje meer er ook best wel leuk en aardig uit kunnen zien. In 1993 werd daarom haar eigen mode collectie "Nellabella" gelanceerd.

Bij verschillende aangelegenheden in het Alpen Rock huis op de luchthaven van Zürich had Nella in de jaren negentig een nieuwe kant van haar veelzijdige leven prijsgegeven. Als gastspreekster onderhield Nella vele succesvolle shows met bekende mensen als Pepe Lienhard (ESF 1977) , de damesgroep Talk About en Monika Kaelin.

Vanwege alle drukte op haar agenda bleef voor Nella niet veel meer tijd over voor persoonlijke dingen. De CD "Cosi il tempo va" zomerse Zwitserse liedjes was weer iets nieuws van Nella. Samen met Fabio Mignola vond ze hier een éénmalige samenwerking.

Vanwege het dertigjarig jubileum zond de Zwitserse televise op 1 februari 2003 een speciale uitzending uit over Nella met vele gasten en verrassingsgasten. Een hoogtepunt was de dubbel CD "Das beste aus 30 jahren" met haar grootste hits, de mooiste Tessinger en folkloreliedjes uit haar lange en mooie carrière.

Ondanks dat Nella Martinetti doodziek was liet ze zich zo af en toe nog zien op de (Zwitserse) televisie. Ze is 65 jaar geworden.

 
De Zwitserse tekstschrijfster Nella Martinetti is op vrijdag 29 juli 2011 overleden. Ze leed al enige tijd aan pancreaskanker.

Nella Martinetti werd in het Zwitserse Brissago TI (Ascona) op 21 januari 1946 geboren.Zingen en muziek maken hoorde echt thuis bij de familie Martinetti. Al vanaf haar kinderjaren zongen Nella en haar broers liedjes vanuit tuin voor de wandelende gasten.Later werd er ook gezongen en gemusiceerd in restaurants. Als tiener zong Nella tijdens godsdiensten in de kerk. In volle harmonie zorgde ze ervoor dat ze van voorral de jonge mannelijke aanwezigen de aandacht kreeg.

Als er iets niet goed liep, ging Nella het liefste de kelder in om daar achter het drumstel te kruipen en te zingen. Nella’s liefde voor zowel de muziek als kinderen kwam erg van pas in haar werk in een creche voor kleine kinderen. Een televisiestation uit Tessiner, Zwitserland ontdekte de talenten van Nella, en gaf haar de kans om zich voor te stellen aan het publiek.

In één van deze uitzendingen viel Nella op door de voormalige componist en producer van Freddy Quinn (ESF 1956) Lothar Olias. Hij zag in haar iemand die elders ook succcessen kon hebben. Lothar Olias schreef voor Nella liedjes als "Holiday am Titicaca-See"en "Antonio".

Het begon toen pas echt te lopen , de carrière van Nella.Met Schlagerliedjes als "Junge, Junge, Du bist eine Wucht" bereikte Nella de eerste keer de Duitse Hitparade.Helemaal bijzonder was de eerste geluidsdrager, waar Nella traditionele liedjes uit haar geboorteland zong. Met graag gehoorde melodieën als "Bionda, bella bionda", "Aprite le porte" en "Il cucù" veroverde Nella ook de harten van de Zwitsers. Ze kreeg goede kritieken. Een ster in de volksmuziek was geboren. Van het succes genietend, begon Nella eigen liedjes in de stijl van Tessinger volksmuziek te schrijven.

Er ontstonden uit haar hand hits als "Strade alte", "Cante Ticino" en het "Boccalino-Lied". Rond deze tijd had ze de bekende Zwitserse musici René Wicky en Renato Bui als arrangeur en producent aan haar zijde. Met de Duitse producent Walter Geiger begon Nella aan haar carrière in het buitenland te werken.

Het eerste album, dat in Zwitserland en in Duitsland geproduceerd en uitgebracht werd heette "Bella Ciao". Dit album kwam uit 1985. In 1986 won Nella Martinetti met het vrolijke liedje "Bella Musica" het net nieuw gelanceerde Grand Prix der Volksmusik gelijk drie keer. Namelijk als componist, tekstschrijfster en uitvoerende. Deze overwinning heeft geen enkele deelnemer uit deze voormalige liedjeswedstrijd tussen Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland en het Italiaanse Zuid-Tirol kunnen evenaren.

Het lied werd een evergreen. Er werden meer dan twee miljoen exemplaren van dit lied verkocht. Het grote internationale succes maakte het dat Nella nog populairder werd. Het gevolg was dat naast de vele optredens in binnen en buitenland nu ook talrijke televisie en radio optredens volgden. En ook afspraken met de pers. Maar Nella kon meer naast het succes hebben in de volkstümlichen Schlagermuziek .

Onder meer het schrijven / componeren van Eurovisie Songfestivalliedjes. Dat lag haar ook wel. In 1981 componeerde ze samen met Peter Reber één van leden van Peter, Sue en Marc (ESF 1971, 1976, 1979 1981) "Io senza te" van diezelfde Peter, Sue en Marc. Ze werden hiermee in de Ierse hoofdstad Dublin op 4 april 1981 vierde op twintig deelnemers. Ook de Zwitserse bijdrage van 1983: Mariella Farré met "Io così non ci sto" is van Nella's hand. Dit lied eindigde in München op de vijftiende plaats. In 1986 componeerde ze samen met Atilla Sereftug "Pas pour moi" voor Daniela Simons. Daniela Simons is de huidige echtgenote van Atilla. Daniela werd op 3 mei 1986 in de Noorse stad Bergen tweede op twintig deelnemers.

Nella's grootste Eurovisiesucces kwam echter pas in 1988. Wederom met Atilla Sereftug componeerde Nella "Ne partez – pas sans moi" voor de latere wereldster Céline Dion. Zwitserland dat op 24 mei 1956 in het Zwitserse Lugano het allereerste Eurovsie Songfestival, moest tot 1988 wachten op een nieuwe overwinning. Op 30 april 1988 in de Ierse hoofdstad Dublin won Céline Dion met één puntje verschil van de Britse bijdrage van Scott Fitzgerald met het liedje "Go". Het was Nella’s grootste succes op het Eurovisie Songfestival.

Nella voorzag ook  de Zwitserse damesgroep Talk About van teksten. Voor de musicals van de Zwitserse auteur Hans Gmür bekend van "Ciao Ticino", "Wachtmeister Rösli" en "Der Dörlistar" componeerde Nella ook veel liedjes. Nella speelde zelfs een hoofdrol in "Ciao Ticino". Tussen 1989 en 1992 werden onder leiding van producent Walter Geigner de albums "Glück muss man haben". "Viva" en "Nella" gereleased.

Ondanks haar successen in de muziekwereld verloor de gediplomeerde kinderjuf niet het contact met de kinderen en haar liefde hiervoor. Ze componeerde een hele serie nieuwe kinderliedjes en samen met de auteur Charles Lewinsky nam ze het album "Verkehrsdschungel"op. Dit album werd als serie zelfs op de Duitstalige en Franstalige Zwitserse televisie uitgezonden. Bij uitgeverij Libris verscheen het boek "Basteln mit Nella Martinetti. Er kwam ook een speciale editie uit van het Zwitserse vrouwenblad "Glückpost" over Nella’ s boek.

Haar grootste hits werden onder de titel "Es heiters Chrüsimüsi" opnieuw uitgebracht. Dit album bevatte tweeëntwintig hits van Nella uit haar carrière in verbeterde geluidskwalitieit.Er stonden liedjes op als "Bionda, bella bionda", "Aprite le porte", "Strada Alta", "Chiantilied" en "Madonna del Sasso". Met verschillende andere activiteiten werd Nella volledig geaccepteerd bij het publiek.

Ook was Nella regelmatig in modehuizen te gast om advies te gezeven. Ze hielp ook andere vrouwen met een maatje meer. Ze kleedde die vrouwen om ook te kunnen laten zien dat vrouwen met een maatje meer er ook best wel leuk en aardig uit kunnen zien. In 1993 werd daarom haar eigen mode collectie "Nellabella" gelanceerd.

Bij verschillende aangelegenheden in het Alpen Rock huis op de luchthaven van Zürich had Nella in de jaren negentig een nieuwe kant van haar veelzijdige leven prijsgegeven. Als gastspreekster onderhield Nella vele succesvolle shows met bekende mensen als Pepe Lienhard (ESF 1977) , de damesgroep Talk About en Monika Kaelin.

Vanwege alle drukte op haar agenda bleef voor Nella niet veel meer tijd over voor persoonlijke dingen. De CD "Cosi il tempo va" zomerse Zwitserse liedjes was weer iets nieuws van Nella. Samen met Fabio Mignola vond ze hier een éénmalige samenwerking.

Vanwege het dertigjarig jubileum zond de Zwitserse televise op 1 februari 2003 een speciale uitzending uit over Nella met vele gasten en verrassingsgasten. Een hoogtepunt was de dubbel CD "Das beste aus 30 jahren" met haar grootste hits, de mooiste Tessinger en folkloreliedjes uit haar lange en mooie carrière.

Ondanks dat Nella Martinetti doodziek was liet ze zich zo af en toe nog zien op de (Zwitserse) televisie. Ze is 65 jaar geworden.